The PCF winners, the magic 5s, and the nominees will get these exclusive badges below. These badges are strictly for PCF participants ONLY. If you see any posers posting these badges, you could contact us through the forum or by emailing us at pinoycutefriendster@gmail.com.
For the Pinoy Cute on Friendster 1st Edition Winner:

For the Pinoy Cute on Friendster 1st Edition Magic Five:
For the Pinoy Cute on Friendster 1st Edition Nominees:

For Male Edition Badges, this post will be updated soon after the male edition starts.
Anong gagawin nyo pag ang GF or BF nyo ay demanding…for example sa romance..like kiss…hugs..holding hands..or even SEX….ohwmhaygazzz..
take a look at the answers or pwede din kayo magparegister at sumagot sa Pinoy Cute Friendster Forum
http://forum.pcf.byethost4.com/viewtopic.php?f=8&p=20#p20
To register: http://forum.pcf.byethost4.com/ucp.php?mode=register
To login: http://forum.pcf.byethost4.com/ucp.php?mode=login
c yah!
"Karunungan … tanging pamana ng magulang na sasandatahin ng anak sa pagtugpa sa dako pa roon ng buhay."
Kung may mga amang matatala sa kasaysayan dahil sa kahigpitan ng anak, si Tatang ay makakabilang marahil. Hindi naman malupit si Tatang. Sa kanya, basta tama ka’y tama ka, bagamat hindi ka niya pupurihin nang harapan. Ngunit kapag gumawa ka ng kaaliwaswasan ay humanda ka’t madudurog sa iyo ang lanubo ng bayabas.
Hindi mawawalan si Tatang ng lanubo ng bayabas na nakasuksok sa dingding. Lagi ring nakasabit sa isang pako sa dingding ang kanyang lumang sinturon. Bihirang mamalo si Tatang, ngunit pangingilagan mo naman ang kabihiraang iyon.
Kaipala’y dahil sa ako ang bunsong anak na lalaki kung kaya malimit na ako ang kasama ni Tatang kung umaahon siya sa bayan. Madalas ituro sa akin ni Tatang ang paaralang elementarya sa kabayanan.
Diyan ka mag-aaral anak, pagkatapos mo ng apat na grado sa ‘tin, — laging sinasabi ni Tatang.
Ngunit hindi ang sinasabi noon ni Tatang ang laman ng aking isipan. Ang ibig ko’y makahiwalay sa kanya at makasama sa maraming batang nagtakbu-takbo sa daan. Ang nasa gunita ko’y ang holen at buwal-preso na iniwan ko sa amin.
Wala akong hilig sa pag-aaral noon. Nakaiinip sa akin ang pag-upo sa desk sa loob ng iskuwelahan. Inaantok akong lagi sa pakikinig sa pagkukuwento ng aming maestra. Subalit hindi ko masasabi iyon kay Tatang. Tiyak na makakagalitan lamang niya ako.
Minsan ay napalaban ako ng babag sa iskuwelahan. Nang umuwi ako’y punit-punit ang aking damit. Nalaman pala agad iyon ni Tatang. Hindi pa ako nakakapanhik ay nakita ko na sa pinto si Tatang — naghihintay sa akin. Halos mangatog ako sa takot.
Nang mailapag ko ang aking mga libro sa papag ay narinig kong nagsalita si Tatang. Hindi natuloy ang tangka kong pagpanaog. Patag na patag ang boses ni Tatang.
–Dumapa ka!
Wala akong nagawa kundi umunat sa sahig. Ngunit nakataas ang aking ulo. T-tatang.. — parang pagtutul ko.
–Baba’ng ulo!
Pumikit na lamang ako matapos kong idikit ang aking mukha sa sahig.
–Di ba kabilin-bilinan ko’y huwag kang makikipagbabag?
–Opo!–
Di ba kabilin-bilinan ko’y ang pag-aaral ang asikasuhin mo?
Opo!
Uli-uli’y magtatanda ka!
Hindi na ako nakasagot sapagkat lumagapak na sa aking pigi ang sinturon ni Tatang. Kung mamalo si Tatang ay minsan lamang, hindi na inuulit sapagkat talagang hindi na kailangang ulitin. Halos mamilipit ako sa sakit. Subalit hindi man lamang ako nakaingit.
Ayaw na ayaw ni Tatang na kami’y iiyak dahil lamang sa pagkakapalo. Ang pag-iyak daw ay tanda ng kahinaan ng pusong-babae.
Ang ano mang pagkagalit ni Tatang ay madali niyang malilimot. Nang hapong iyong mapalo ako ay sa tabi ko siya nahiga sa pagtulog.
–Mag-aral kang mabuti, anak. Ayokong ang pinagdaanan ko’y manahin pa. Ikaw man lang e maiba sa mga kapatid mo. Ikaw man lang e me marating…
Ngunit hindi ko kayang unawain noon ang sinasabi ni Tatang. Ang nararamdaman ko’y hapdi ng aking pigi. Ang nasa dibdib ko’y ang pagtatampo at marahil ay sama ng loob kay Tatang dahil sa pagkakapalo sa akin.
–’yan lang ang tanging pamanang maiiwan ko sa ‘yo.
Lalong hindi ko nauunawaan ang pangungusap na iyon ni Tatang. Pumikit ako nang mariin, ngunit nanatili akong gising. Nagtulug-tulugan ako, at makaraan ang ilang sandali’y bumangon si Tatang at umalis sa aking tabi.
Kung ano ang higpit ni Tatang ay siya namang luwag ni Inang, bagamat kapag sinabi ni Tatang na ayaw niya ay walang masabi ang aking ina. Lahat kaming magkakapatid ay di makasuway kay Tatang. At kapag nagsasalita siya’y tahimik kaming lahat. Sa munting pagkakamali nami’y "sinasabon" kami at kapag kaaliwaswasan na nga ay lanubo ng bayabas o lumang sinturon ang sasayad sa aming pigi.
Subalit nagagawa rin ni Tatang na maging masaya kami. At matapos siyang "magsermon", ang pangangaral niya’y nauuwi sa pagpapatawa. Ako ang laging nakikita ni Tatang sa gayong pagkakataon.
–Suminga ka nga muna,– sasabihin ni Tatang sa akin, — tila me bara’ng ilong mo.
Hindi ako sasagot; ni hindi matatawa. Kung mangiti man ako’y pilit lamang. Sa loob-loob ko, lagi na lamang ako ang nakakagalitan. Sapagkat sa aming magkakapatid ay madalas na ako ang nakakatikim ng sinturon ni Tatang. At kahit nagpapatawa si Tatang, ang nagugunita ko’y ang matitinding palong tinanggap ko at kaipala’y tatanggapin pa.
Nang nasa haiskul na ako’y hindi na nagagamit sa akin ni Tatang ang lanubo ng bayabas at ang lumang sinturon. Subalit mahigpit pa rin siya, nakikita pa rin nyang lagi ang munting pagkakamali at pagkukulang ko, hindi ko pa rin masunod ang balang maibigan ko.
Isang kamag-aral na tagabayan a ng madalas kong ihatid sa pag-uwi. Yaon ang aking unang pag-ibig. Ngunit sa di ko malamang pangyayari, nabalitaan iyon ni Tatang.
–Huwag mo munang isipin ang pag-aasawa. Madaling humanap ng mapapangasawa…kapag tapos ka’y babae na ang hahabol sa’yo…
–Anong gagawin mo kung magkakaasawa ka?Labingwalong taon ka lang. Gusto mo bang matulad sa ibang kapatid mong nagsipag-asawa agad…na nakatayo pang tanim na palay e wala nang uhay?
wew! at last, natapos ko din yung ginagawa ko at nagawan ko din ng male version yung contest. So sa ngayon hintay2 pa ng mga submissions and registrations para masimulan agad. Nako sana naman di magkaproblema sa plan. Mabuti na lang at marami ang sumusuporta at nag paparticipate. n_n And now?? Im going to bed! hahaha
Art, in its broadest meaning, is the expression of creativity or imagination, or both. The arts is a broad subdivision of culture, composed of many expressive disciplines. In modern usage, it is a term broader than "art", which usually means the visual arts (comprising both fine art and crafts).
A precise definition of the arts can be contentious, but the following areas of activity usually are included:
* Architecture * Art & Visual arts * Crafts * Dance * Design * Drawing * Film
* Language * Literature * Music * Opera * Painting * Photography * Poetry
* Sculpture * Theatre & Performing arts
Hello again, gusto ko lang ikwento etong na eksperience ko about forming a BIG organization. This is an online organization ive formed. At first di ko talaga iniexpect na magiging successful tong organization na to kasi nag invite lng ako ng mga less than 30 members. The name of the group is Artists Guild and now hitting 1000 members na (and growing…). Syempre na shock ako kasi naalala ko kung pano ko finorm etong organization na to na once ay group lang, which was for me consists of 10-20 members. So medyo success sa part ko at sa part na rin ng mga artistahing members. Naalala ko pa yung slogan quotation na nilagay ko:
Hello sa lahat, medyo nag iisip-isip pa ako sana ng ma iippost ko dito sa blog and medyo pumasok ang word na Lomo sa utak ko eh. At dahil sa merong kaalaman sa graphic designing gamit ang Adobe Photoshop CS3, i sshare ko na lang sa inyo to. Actually i really love photography, problema nga lang wala pang camera sa ngayon kasi sira talaga Canon EA-1 ko eh, and planning akong bumili ng DSLR na Nikon D Series. So about Lomography, madami na talaga akong nakitang lomo images and i really appreciate the art on it. The best para sa akin. Yun nga lang medyo may kamahalan mag lomography.
So eto, lomo image ko! hope you like it
Gusto ko lang i share tong kantang eto na may pamagat na "Sana". Rinivive pala to ni Jolina Magdangal from Florante. Sana, sa pamamagitan ng kantang to, ay ating mapuna ang nangyayari sa ating bansa, partikular na sa politika. Maaari nyong pakinggan sa luob ng post na to. Uulitin ko lang ang sinabi ko nung nakaraang post ko:
"Pinoy, igapang mo wag ang sarili mo, kundi ang buong sambayanang Pilipino"
Aw natamaan ako sa linyang binitawan ni yael agbayani sa kanyang Blog(http://yaelagbayani.i.ph) na nagsasabing:
"Man, you can change a president like you change your underwear everyday!"
Nakakahiya! Masakit man sa loob pero yan ang totoong nangyayari sa ating sambayanan. Ako’y 19 anyos ngayun at ako’y namulat dati pa sa mga ganitong katiwalian sa ating bansa. Ang politika para sa akin ay napaka gulo, walang isang salita, walang pinaninindigan at walang dahilan upang maging pinuno ng ating bayan.
Gusto ko lang i share nung andun kami ng mga kaklase ko sa Robinson’s Mall kasi may military weaponry expo dun. Eh dahil medyo hilig namin ang mga ganitong bagay minabuti na naming magpapictures. Layunin daw ng activity na eto ng militar na turuan para sa awareness ang mga tao para sa panahon ng kagipitan. Giyera ata ibig sabihin ng Master Sargent na nag orient sa amin non. Hehehe. Nakakatuwa nga kasi parang naalala ko yung mga movie documentaries about Martial Law pagkakita ko sa mga pics namin. Pagpasensyahan nyo nlang kasi medyo onti lang nakuha ko sa kanila eh….
Si Edmund may hawak ng M16 Grenade Launcher. Eto may experiences to sa mga ganitong bagay kasi nakapag-aral sa PMA ata. And may relative sya na nasa militar. Nung unang-una nga hinawakan nya agad yung rifle, saulado pala lahat ng mga nasa armas na yun. Tsk tsk tsk, kala ko nga hanggang counter-strike source lang to yun pala inde. Hehehe
Sa tinagal tagal kong tinatago etong software na to ngayun ko lang ata i sshare. Hehehe hindi naman sa pagmamaramot pero gusto ko kasing maranasan ng mga starting guitar players ang mga naranasan din ng mga guitar masters ngayun. Dati kasi medyo manual talaga at kahit gumawa ka lang ng tablature ng kanta e talagang note-to-note talaga. Pero depende pa rin kasi sa isang musician kung paano nya i transcribe ang napakikinggan nyang mga sonata. So ngayun nman medyo automated na kasi lahat at ang pag ta-tab ng gitara’y automated na din. So gusto ko lang i share tong software na to sa inyo kasi malaking tulong talaga to di lang sa guitarista kundi sa buong banda!